วันอังคารที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

9 : ) ท่วงทำนองของวันนี้ เร่งรีบอย่างช้า ๆ

ทุกวันที่ปายเหมือนกันหมดคือ ไม่มีเสาร์ อาทิตย์ จันทร์ อังคาร มันแล้วแต่ว่า วันนี้เราจะทำอะไรกันดี
ทำไมเราถึงมีเรื่องที่อยากทำมากมายจังเลย
คนอื่นเป็นหรือเปล่าหนอ
ขอ list รายการที่เราอยากทำก่อน
1. อัพบล็อค มี facebook ของร้าน เตรียมรูปร้าน อัพโหลด
2. อัพบล็อค gummy เรื่องสัมภาษณ์
3. ตกแต่งบล็อคทั้งหลาย
4. ประชุมกันน้อง ๆ เรื่องการทำงาน
5. จัดบ้านเก่าให้เรียบร้อย
6. วาดรูป ถ่ายรูป
7. เตรียมภาพ ผลงานของตัวเอง อัพลงบล็อค
แต่ต้องไปหุงข้าวก่อน ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้ว
เป็นอย่างนี้ทุกที พอจะต้องลงมือทำอะไร ก็ถึงเวลา ลูทีนอีกแล้ว
แต่ก็สนุกดี ที่ยังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะ
ยังตายไม่ได้

วันอาทิตย์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

8 :) Pai is beautiful



บรรยากาศแถวบ้าน มันนิ่งดี เอามาอวดบ้าง วัน ๆ ก็มีเพื่อนบ้านเป็นชาวนา แล้วก็วัวควายพวกนี้แหละ

วันศุกร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

บันทึกเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2553

เป็นเช้าที่แจ่มใส ไฟฟ้าที่ปายไม่ดับ
อุณหภูมิตอนเช้าตื่นนอน 27 องศา
ตอนเที่ยง 31 องศา
ตอนบ่ายแก่ ๆ ก็ยังหยุดอยู่ที่ 31 องศา
ตอนเย็น ฟ้าครึ้ม และแล้วฝนก็ตกตอนที่ต้องไปอาราบิก
วันนี้ต้องงดซะแล้ว
ก็เลยอยู่ร้าน
ดูโอชิน
ดูทีไร น้ำตาซึม ทุกที
ตอนเด็ก ดู ก็นึกว่า ตัวเองเป็นโอชิน ตอนเด็ก ๆ ต้องช่วยพ่อแม่ทำงาน อยู่เบตง หน้าหนาว หนาวมาก
มือ เท้าแตก เจ็บมาก แต่ก็ต้องซักผ้า ล้างจานเอง

ดูตอนที่อายุ 41 คิดว่าตัวเองเป็นแม่ อยากจะดูแลลูก ให้ดีที่สุด
ให้เขาได้เป็นตัวของเขาเอง เราจะเป็นคนส่งเสริมในสิ่งที่เขาชอบให้ดีที่สุด
จะเป็นทั้ง แม่ เพื่อน พี่ เป็น หมา แมว ให้ลูกเล่นก็ได้
แต่ที่แน่ ๆ ลูกเราจะต้องไม่สุขสบายตั้งแต่เด็ก แต่เขาได้ใช้แรง ใช้สมอง อดทน รู้จักความลำบาก
ความเจ็บ ความดี ความชั่ว ความรัก ความเกลียด จะสอนหมดเลย
ต้องอยู่กับปู่ ย่า ไม่ได้อยู่กับแม่ คิดถึงแม่ทุกคืนก่อนนอน
แม่เราจะรู้หรือเปล่าหนอ ว่าลูกคิดถึงแม่มาก